
เคยรู้สึกว่าการอยู่คนเดียว
เป็นเรื่องที่สยดสยองที่สุด
เพราะความเงียบของการอยู่คนเดียว
ทำให้รู้สึกถึงความโดดเดี่ยว เดียวดาย
อ้างว้างและเศร้าอย่างร้ายกาจ
เคยรังเกียจการอยู่คนเดียว
เพราะมันทำให้กินข้าวไม่อร่อย
ดูหนังไม่สนุก และนอนไม่หลับ…
พยายามแสวงหาผู้คน เพื่อนฝูง
ตลอดจนความหฤหรรษ์นานา
เพื่อที่จะได้ไม่รู้สึกถึงความเดียวดาย
แต่ก็หลอกตัวเองไม่ได้…
แน่นอน สุดท้ายแล้วก็ต้องนั่งนับลมหายใจ
ว่าเมื่อไหร่พรุ่งนี้จะมาถึงเสียที?
เวลาผ่านไป…
ความอ่อนแอ สอนให้คนเราเข้มแข็งขึ้น
เมื่อได้เรียนรู้ว่า แท้ๆ แล้วการอยู่คนเดียว
เป็นคู่มืออย่างดีสำหรับการใช้ชีวิตเลยทีเดียว
คนเราหลายคนได้รู้จักตัวเองก็ตอนที่อยู่คนเดียว
ได้ตอบคำถามที่ไม่เคยถามตัวเองมาก่อน
ก็ตอนที่อยู่คนเดียวนี่แหละ
และที่สำคัญ
กินข้าวคนเดียวไม่ได้ไร้รสชาติไปเสียทั้งหมด
เพราะอย่างน้อยก็ไม่มีใครมาขัดคอการกิน
ดูหนังคนเดียวจะได้ไม่มีใครเห็นน้ำตา
เมื่อเราอินกับซีนเศร้าของหนัง
และที่สำคัญ นอนหลับอย่างเป็นสุข
เพราะไม่ต้องคิดถึงใครทั้งคืน…..
ไม่ได้มีแต่เราที่อยู่คนเดียว
เพราะคนอื่นก็อยู่คนเดียวเหมือนกัน….
สุขสันต์วันธรรมดา
Chelie
สุขสันต์วันธรรมดาค่ะ
การอยู่คนเดียวทำให้เรามีเวลาทำความรู้จักตัวเองให้มากขึ้นค่ะ อันนี้เห็นด้วยมากๆ แต่เราว่าทางสายกลางคงจะดีที่สุดนะคะ อยู่คนเดียวแต่อย่าอยู่อย่างโดดเดี่ยว
แน่นอนว่ากินข้าวคนเดียวไม่ได้ไร้รสชาติและไม่มีคนขัดคอ แต่ถ้ามีคนร่วมโต๊ะ อาหารก็คงรสชาติเหมือนเดิม แต่สนุกขึ้นนะ
การดูหนังคนเดียวจะได้ไม่มีใครเห็นน้ำตา… เราคงคิดต่างกันนิดหน่อยเราอยากมีคนร่วมร้องไห้ไปพร้อมกับเรามากกว่า แล้วหลังจากนั้นก็มาแชร์กันว่า ร้องไห้ตอนไหน รู้สึกอย่างไร ฯลฯ
ตอนนี้แม้เราจะนั่งอยู่คนเดียว แม้ จขบ. จะเขียนอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่โดดเดี่ยวเนอะ บล็อกเชื่อมระหว่างเราให้รู้จัก จขบ. เนอะ
คนข้างบนคะ,
ขอบคุณมากที่แวะมาทักทายและเขียน มุมใหม่ ให้เรามอง
อันที่จริงมันก็อยู่ที่เราเลือกจะมองแต่ละด้าน น่ะเนอะ…
ถ้ามองในแง่ร้าย อะไรมันแย่ไปหมด
ถ้ามองในแง่ดี โลกนี้ก็น่ารัก…
ขอบคุณอีกครั้ง
แล้วแวะมาใหม่นะคะ
คงต้องเลือกครับ เลือกที่จะทุกข์เพราะคนที่เรารักทำให้เราผิดหวังหรือเสียใจ กับการเลือกที่จะทุกข์เพราะเหงาและไม่มีใคร ผมเชื่อมั่นในการเลือกทางเดินชีวิตไม่อย่างนั้นผมคงไม่เรียนหมอตอนแก่แล้ว ผมเชื่อมั่นในสิ่งที่ผมทำ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ทนกับเรื่องหลาย ๆ เรื่องที่เข้ามาก่อกวนชีวิต ท้ายสุดผมเชื่อมั่นและศรัทธา การใช้ชีวิตครับ
ดีค่ะ ทำไรด้วยตัวคนเดียวได้มันเป็นเรื่องที่ดี การอยู่คนเดียวไม่ได้หมายถึงความเหงาอย่างที่คนส่วนใหญ่เข้าใจเสมอไป มันคือการที่เราได้มีโอกาสเข้าใจและสัมผัสกับตัวเราเองได้ดีที่สุด สุขสันต์วันธรรมดาค่ะ
โอ้ยย..แย่แล้ว
คือว่า..ผมไม่สามารถอยู่คนเดียวได้
ได้โปรด..อยู่เป็นเพื่อนกันหน่อยนะ
เพราะ..ความเหงามันคร่าชีวิตผมไปครั้งนึงแล้ว
อยู่คนเดียวบางครั้งก็ดี สบายตัวสบายใจ
แต่ก็หนีไม่พ้นที่จะเหงา…
ถ้าเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาให้ได้
ก็คงจะไหวอยู่ (มั้ง ?)
อยู่คนเดียว
มันเหงาอ่ะ
ความเหงามันทำให้เรารุ้สึกแย่อ่ะ–