เรื่องสั้นเดือนเมษา

 สตาร์วอร์ส
สี่สิบห้านาทีกับความอดทน ในเวลาก่อนเที่ยงคืนเพียงสิบสองนาทีจึงตัดสินใจเปิดประตูห้องออกไป เสียงเคาะประตูดังอยู่สองครั้ง ไม่มีเสียงตอบรับจากภายใน และครั้งที่สามดังรัวถี่ขึ้น คราวนี้ประตูไม้สักสลักลายจึงเปิดออกมา ร่างที่ปรากฎไม่ใช่เจ้าของรองเท้าที่ถอดวางหน้าห้อง อย่างน้อยจากสัดส่วนความสูงและสรีระแล้วเขาไม่น่าจะใส่รองเท้าส้นสูงขนาดหกนิ้วครึ่งได้พอดี…
“ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“คือ ฉันอยู่ห้องข้างๆ พอดีประตูที่มันกั้นระหว่างเรามันเป็นประตูไม้”
“เสียงดังไปใช่ไหมครับ”
“ขอโทษด้วยนะคะ”
“ผมจะเบาลง ขอโทษด้วยนะครับ” แล้วเขาก็ปิดประตู… เสียงเบาลง แต่ในความเงียบ เครื่องเสียงคุณภาพดีทำหน้าที่ของมันได้สมราคา
สองห้องติดกันเป็นห้องชุดคอนโดมิเนียมชานเมืองที่เจ้าของทุบให้เชื่อมถึงกันเพื่ออยู่อาศัย และเมื่อเวลาหนึ่งที่ย้ายตัวเองออกไปก็ดัดแปลงเป็นห้องเช่า ประตูไม้สักที่เชื่อมถึงกันจึงถูกปิดตายด้วยกุญแจและลงกลอนแน่นหนาทั้งสองด้าน
คราวแรกที่ตัดสินใจเลือกห้องนี้ เพราะบรรยากาศภายนอกที่เงียบ สงบและร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ ทัศนียภาพรอบด้านไม่บั่นทอนสุขภาพเท่ากับในเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยตึกรามสูงท่วมเมฆ แต่สิ่งที่พลาดไปถนัดคือไม่ได้ศึกษาสภาพแวดล้อมรอบๆ ให้ชัด นั่นเพราะมลพิษทางเสียงนั้นทำให้ความรื่นรมย์ต่างๆ ถูกกัดกร่อนลงไปไม่น้อย…
ฝนตก… ไม่บ่อยครั้งนักที่ฝนจะตกในฤดูกาลนี้ พายุฤดูร้อนที่พัดผ่านทำให้อากาศเย็นชื้น ค่อนดึกจึงเป็นเวลาที่เหมาะนักสำหรับการเขียนงานสักชิ้น
“ทำไมเรื่องสั้นของพี่ พระเอกถึงไม่รักนางเอกเลยสักเรื่องเลยล่ะคะ”
“พี่เขียนเรื่องยาวได้สนุก ตลก อ่านแล้วยิ้ม อารมณ์ดี แต่เรื่องสั้นของพี่เศร้าทุกเรื่องเลย”
นักอ่านวัยรุ่นแสดงความคิดเห็นกับผลงาน… เธอทำได้เพียงยิ้มและเจ็บปวดลึกซึ้ง เนื่องเพราะเรื่องราวในชีวิตจริงเป็นเช่นนั้นเอง
เสียงจากห้องข้างๆ เบาลง แต่ความเงียบในใจยังไม่ดังขึ้นเลยสักนิด ระเบียงด้านนอกที่ลมดึกพัดโชย กับกาแฟสักถ้วยในบรรยากาศแบบนี้คงพอทำให้เย็นใจขึ้นมาได้บ้าง
“นอนไม่หลับเหรอครับ” ชายหนุ่มห้องข้างๆ ยืนอยู่ที่ระเบียงของเขา ในมือมีกระป๋องเครื่องดื่มที่มองไม่เห็นชัดนักในความสลัวรางของกลางคืน
“คือ งานของฉันต้องใช้สมาธิพอสมควรน่ะค่ะ” เธอจิบกาแฟบ้าง
“วันหลังผมจะเบาๆ ก็แล้วกัน ต้องขอโทษด้วยครับ คุณเพิ่งจะย้ายเข้ามาเหรอครับ”
“สองวันค่ะ”
“แล้วผมก็ต้อนรับเพื่อนบ้านคนใหม่ด้วยเสียงกระหึ่มจากหนังเรื่องสตาร์วอร์ส”
“คุณชอบดูหนังเหรอคะ”
“เป็นชีวิตจิตใจ แล้วคุณล่ะ”
“อ่านหนังสือกับฟังเพลง ส่วนใหญ่จะอ่านหนังสือ”
“มิน่า ถึงต้องเงียบๆ เป็นผมคงอยู่เงียบๆ ไม่ได้ ผมไม่ชอบความเงียบ มันทำให้ฟุ้งซ่าน”
“ความเงียบทำให้ฉันได้ยินเสียงอื่นๆ ชัดเจนขึ้น”
“เราคงอยู่ด้วยกันลำบากหน่อยล่ะนะ”
“อาจต้องปรับตัว [...]

Read Full Post »