อัมพวา

หลังจากถีบตัวเองกระเด็นออกจากหน้าจอมอนิเตอร์ชั่วคราว ไปนั่งนับจังหวะลมหายใจเล่นที่ชานเมือง ริมคลองอัมพวา (อีกครั้ง) ในจำนวนหลายครั้งที่ผ่านมา, ไม่ได้คลั่งไคล้หลงใหลอะไรในอัมพวาเป็นพิเศษ ไม่มีแรงบันดาลใจให้ต้องไสหัวตัวเองไปถึงที่นั่น แม้ในวันที่เหงาเบ็ดเสร็จอย่างเช่นทุกวัน มันเป็นเพียงเพราะว่าอัมพวาอยู่ใกล้พระรามสอง มากกว่าที่พระรามสองอยู่ใกล้กับเกาะสีชัง…
อัมพวาเป็นความไม่น่าสนใจสำหรับคนที่ไม่ชอบการท่องเที่ยวแบบฉาบฉวย ซึ่งอาจถูกป้อนข้อมูลมาว่าที่นั่นมีนักท่องเที่ยวแห่แหนกันไปเพื่อให้ได้ชื่อว่า ไปอัมพวามาแล้ว คนที่ไม่ชอบคนมากๆ จะไม่ชอบไป, แต่ในบางจังหวะ อัมพวาที่มากด้วยผู้คนก็เป็นอัมพวาที่น่ารัก เพราะมักจะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ การเดินเฉียดไหล่กับคนในชุมชน ฟังบทสนทนาของคนสองฝั่งคลองที่ตะโกนหากันแข่งกับเสียงเรือท่องเที่ยว เสียงเรียกเรือผัดไทย โอเลี้ยง ดังอยู่ริมคลอง และเมื่อพาตีนเดินไปจนสุดปลายทางคลองด้านหนึ่ง นั่งมองการกระเพื่อมไหวของแม่น้ำยามเรือแล่นผ่าน ถ้าเพียงแต่จะลัดเลาะไปในละแวกที่เป็นวิถีปกติของชุมชน จะพบความเงียบสงบซุกซ่อนตัวเองอยู่ในท่ามกลางการท่องเที่ยวแบบโหวกเหวกโวยวาย
หิ่งห้อย ตลาดน้ำ และโฮมสเตย์ อาจจะทำให้ใครๆ อยากไปเยือนอัมพวา แต่อาม่ากำลังอาบน้ำให้หลานชายตัวน้อยริมคลองบางทีก็น่าสนใจกว่า หรือการได้นั่งสนทนากับคุณยายสองคนพี่น้องซึ่งแท็กทีมกันไม่แต่งงาน พร้อมทั้งให้เหตุผลกับสาวๆ ยุคใหม่ว่า “ผู้ชายสมัยนี้ไม่อดทน” ไม่อดทนกับความยากลำบาก ไม่อดทนกับความเบื่อหน่าย และไม่อดทนกับความยั่วยุของอบายมุข – ยายว่าอย่างนั้น นั่นก็เป็นการเปิดประตูอีกบานของทัศนคติ…
อัมพวาในความเป็นชุมชนที่ถูกดัดแปลงให้รองรับกับการท่องเที่ยวในห้วงเวลาซึ่งผู้คนต่างโหยหาอดีต และธรรมชาติ เป็นจังหวะดีของอัมพวาที่สามารถแจ้งเกิดได้และทำเอาตลาดน้ำดำเนินสะดวกเป็นดาวตกรุ่นไปในระยะเวลาเพียงไม่นาน –
บางกลุ่มคนพยายามที่รักษาวัฒนธรรมอัมพวา, บางกลุ่มคนพยายามนำสิ่งทันสมัยเพื่ออำนวยความสะดวกให้นักท่องเที่ยว และอีกบางกลุ่มคนสงสัยในความเป็นคนอัมพวาของตัวเอง… คนเก่าแก่ในชุมชนที่ค่อยๆ ล้มหายตายจากไป คนรุ่นใหม่เข้าไปทำมาหากินในเมืองหลวงซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ถึงร้อยกิโลเมตร, ทั้งหมดเป็นเรื่องของปากท้อง การดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดเป็นหน้าที่ของทุกคนหลังที่ลมหายใจแรกเริ่มสูดเอามลพิษของโลกกลมๆ ใบนี้เข้าไป บางเสียงที่หล่นจากปากคนอัมพวา
“อยากให้คนในท้องถิ่นไม่ทิ้งชุมชนไปไหน ก็ต้องหางานให้เขาทำ [...]

Read Full Post »