สมุดบันทึก 3

สมุดบันทึก หน้าที่ 3 : เรื่องที่ไม่เข้าใจกัน

คนแต่ละคนก็เหมือนวงกลม วงกลมหนึ่งวงนั้นแทน “โลก” ของคนคนหนึ่ง เมื่อคนสองคนรู้จักกันก็เหมือนวงกลมสองวงกำลังทำปฏิกิริยา มันจะแทรกซึมเข้าหากันหรือว่ามันจะกระทบกันแล้วกระดอนออก นั่นก็อยู่ที่คนสองคนกับ “ปฏิกิริยา” ที่มีต่อกัน บางคู่ก็เข้ากันไม่ได้ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ตาม วงกลมที่แข็งและหนาจะปิดกั้นทุกสิ่งทุกอย่าง มองอีกมุมหนึ่งก็คือการสร้างกำแพงล้อมรอบตัวเอง ไม่ยินดีที่จะให้ใครปีนข้ามกำแพงนั้นเข้ามาและไม่ยินยอมที่จะออกจากกำแพงของตัวเองด้วย นั่นทำให้วงกลมที่เข้ามากระทบนั้นกระดอนออกไป “ตามแรงที่เข้ามา” แล้วก็เจ็บปวดเมื่อผิดหวังกับปฏิกิริยาตอบรับ การแทรกซึมเข้าหากันไม่ใช่เรื่องง่าย บางครั้งต้องอาศัยจังหวะ เพื่อลดแรงปะทะของวงกลมทั้งสองนั้น…

มีเพื่อนคนหนึ่งซึ่งรักมาก เป็นเพื่อนสนิท (ที่อย่างน้อยเราก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนสนิท) และเพราะความสนิทเลยทำให้เราไม่ค่อย “รักษาน้ำใจ” กันเท่าใดนัก เพราะรู้ว่าความสนิททำให้เรามักจะไม่ถือสากันในเรื่องราวต่างๆ ทั้งหลาย

ไม่นานมานี้เราสองคนทะเลาะกันอีกครั้งในจำนวนหลายๆ ครั้งที่เราทะเลาะกัน เป็นการทะเลาะกันด้วยเหตุผลโดยมีอารมณ์เป็นตัวดำเนินเรื่อง, น่าแปลกที่เราไม่รู้สึกโกรธที่เขาโกรธ แต่เรากลับรู้สึกว่าการทะเลาะครั้งนี้ของเราเป็นเรื่องที่ดี เพราะนั่นทำให้เราได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเพื่อน รู้ถึงสาเหตุทั้งหมดที่ทำให้เกิดความบาดหมางระหว่างเรา และนั่นทำให้เรารู้ว่าเราจะแก้ปัญหาในเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไร

สาเหตุหลักคือความไม่เข้าใจกัน ในเรื่องเดียวกันเราตีความไปคนละอย่าง และการให้ความสำคัญในเรื่องนั้นไม่เท่ากัน ต่างคนต่างเชื่อฝังใจในเหตุผลของตัวเอง จึงเกิดการกระทบกระทั่งถึงขั้นทะเลาะกัน – แต่ในเวลาที่คนเราทะเลาะกัน คือเวลาที่เราได้ระบายความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกไป และเมื่อต่างคนได้แสดงออกถึงความรู้สึกที่แท้จริงให้อีกฝ่ายหนึ่งรับรู้แล้วก็ย่อมทำให้เกิดความเข้าใจ

ดังนั้น ท้ายสุดเราก็เข้าใจว่าทำไมเรื่องที่เรามองเป็นเรื่องเล็กจึงเป็นเรื่องใหญ่ของเพื่อน และเข้าใจว่าทำไมเพื่อนจึงไม่เข้าใจเรา, แต่สุดท้ายเราก็พายเรือในอ่าง พูดไปพูดมาก็กลับมาที่เดิม เรื่องราวจึงจบด้วยการ “ไม่พูดกันสักพัก” และการทะเลาะกันครั้งนี้กลับทำให้เราเข้าใจกัน” มากขึ้น, หรืออย่างน้อยเราก็เข้าใจเขา ทั้งๆ ที่เราจะต้องไม่พูดคุยกันสักพักนั่นแหละ

อาจเพราะความคุกรุ่นของการทะเลาะยังไม่ได้จางไป เราต่างก็รู้ว่ายังมีเรื่องขุ่นข้องหมองใจต่อกัน มีบางอย่างถูกทำลายลงไป นั่นคือความไว้เนื้อเชื่อใจ ความศรัทธาในตัวของอีกคน ไม่ใช่คนใดคนหนึ่งที่เป็น แต่เราเป็นเหมือนกันทั้งสองคน, เขาไม่เชื่อใจในเรา เราหมดความศรัทธาในเขา ข้อสรุปในการแก้ปัญหาคือยืมมือ “เวลา” มาช่วยในการแก้ไข เราต่างรู้ดี เรื่องที่เกิดขึ้นหากพูดถึงมันในระยะใกล้นี้ นั่นยิ่งจะทำให้ความเป็นเพื่อนที่บอบบางราวใยแมงมุมพังทลายลงไป การรักษาที่ดีที่สุดคือต่างคนต่างเงียบนิ่ง ให้โอกาสตัวเองได้ทำความรู้จักตัวเองให้ชัดเจนขึ้น

ในเมื่อเราต่างก็รู้แล้วว่า “ทำไมเราจึงทะเลาะกัน” การบ้านของเราสองคนคือหาหนทางให้กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนที่เคยเป็น แต่นั่นหมายถึง – - หากเรายังอยากเป็นเพื่อนกันอยู่

เพราะเราต่างก็รู้… เราเป็นวงกลมคนละวง – -