ขึ้นอยู่กับที่-ที่ถูกวาง

ใช้สำหรับ “ใส่ใจ”

โลกที่เรา มองเข้าไป
กับโลกที่ใคร มองออกมา

บางครั้ง เหมือนกัน
บางครั้ง ต่างกัน
น้อยครั้ง เหมือนกัน
ส่วนใหญ่ ต่างกัน

 ใช้สำหรับ “วางใจ”

 

สำหรับใครบางคน
เป็นได้มากกว่าแค่ คนสำคัญ
และอาจเหลือแค่ คนรู้จักกัน
บางครั้ง คนเดียว
บางครั้ง หลายคน…
ขึ้นอยู่กับ – ที่ที่ถูก “วาง”
 

Read Full Post »

สมุดบันทึก 5

เมื่อมีใครจากไปคนหนึ่ง
“เมื่อมีใครจากไปคนหนึ่ง นั่นเท่ากับว่าเรามีใครให้คิดถึงเพิ่มขึ้นอีกคน” ประโยคที่ไปจำมาจากไหนก็นึกไม่ออก ทำให้คิดต่อเนื่องจาก “เรื่องที่ไม่เข้าใจกัน” เพราะการเป็นวงกลมสองวง ของคนสองคน – – สำหรับเพื่อนคนนี้ ณ ขณะเวลานี้ จึงมีเพียงอย่างเดียวที่เราจะสื่อถึงกันได้ นั่นก็คือ “ความคิดถึง” การจากไปโดยการตกลงใจของทั้งสองฝ่ายไม่ใช่การจากลาอย่างถาวร แต่เป็นการจากกันชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น แต่สักวันเราจะเรียกความเชื่อใจกลับมา เรียกความศรัทธากลับคืน (ถึงแม้จะไม่เหมือนเดิมก็เถอะ)
การจากกันในวันนี้ก็เหมือนเพื่อนไปเรียนต่อเมืองนอก ไม่นานเขาก็กลับมา เราอาจจะไม่ได้คุยกันเพราะค่าโทฯ มันแพงมาก แต่เราก็รู้ว่าเราคิดถึงกัน เราอาจจะแอบเขียนถึงกันบ้างเพราะเราต่างก็คิดถึงกัน แต่เราไม่ส่งเรื่องที่เราเขียนให้เพื่อนอ่าน เพราะนั่นจะทำให้ความคิดถึงหดสั้นลงไป เราจะสะสมความคิดถึงเอาไว้จนกว่ามันจะระเบิดออกมา แล้วเราอาจจะส่งข้อความไปเพียงว่า “คิดถึงนะ จุ๊บๆ” เป็นภาษาที่คนวัยสามสิบกว่าขึ้นไปไม่ใช้กัน, แต่นั่นจะทำให้ใครอีกคนยิ้มได้แน่ เพราะอย่างน้อยมันก็เป็นภาษาที่น่ารัก จนอดนึกไม่ได้ว่าคนส่งข้อความไปต้องอายุราวๆ 18 จะว่าไป ความสดใสของคนวัย 17-18 ก็เป็นเรื่องที่น่ารัก, แอบคิดไปถึง – เมื่อเด็กวัยนั้นทะเลาะกัน จะมีสักกี่เรื่องที่ทำให้คนวัยมัธยมปลายทะเลาะกับเพื่อนได้
น้อยใจที่เพื่อนไปมีเพื่อนสนิทคนใหม่
โกรธเพื่อนที่ไม่ยอมรอกลับบ้านพร้อมกันตอนเลิกเรียน
งอนที่เพื่อนมีแฟน…
เพราะในวัยรุ่น เพื่อนคือสิ่งค้ำค่า เหมือนสมบัติที่ใครจะมายื้อแย่งไปไม่ได้ เพื่อนจึงเป็นความสำคัญที่มาเป็นอันดับหนึ่งของวัยรุ่น แต่เมื่อโตขึ้น ลำดับความสำคัญจึงค่อยๆ ถูกเบียดแซงไปด้วยเรื่องของหน้าที่การงานและครอบครัว คำว่าเพื่อนของคนที่โตแล้วกับคนที่กำลังจะโต จึงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในความหมาย
คนโตแล้วมักจะให้ความสำคัญกับเพื่อน แต่ไม่ค่อยเอาใจใส่เพื่อน –รักเพื่อน [...]

Read Full Post »