๑.
หากความหมายของ “ชีวิต”
คือการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่
การเรียนรู้ “วิชาการใช้ชีวิต”
ก็ไม่มีวันจบคอร์ส
จนกว่าลมหายใจจะหมดลง
คือการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่
การเรียนรู้ “วิชาการใช้ชีวิต”
ก็ไม่มีวันจบคอร์ส
จนกว่าลมหายใจจะหมดลง
๒.
เราทุกคนเริ่มต้นก้าวเข้าสู่ชีวิตการเป็น “ผู้เรียน”
เมื่อเริ่มมีลมหายใจ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะจบคอร์ส ” วิชาการใช้ชีวิต”
ด้วยเกียรตินิยม
แต่ทุกคนจะมีสิ่งหนึ่งที่ได้รับมาเหมือนกัน
นั่น “บทเรียน”
เพื่อนำไปประกอบการเรียนในระดับแอดวานซ์
ในหลักสูตร “วิชาการใช้ชีวิตระดับสูง” ต่อไป
เมื่อเริ่มมีลมหายใจ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะจบคอร์ส ” วิชาการใช้ชีวิต”
ด้วยเกียรตินิยม
แต่ทุกคนจะมีสิ่งหนึ่งที่ได้รับมาเหมือนกัน
นั่น “บทเรียน”
เพื่อนำไปประกอบการเรียนในระดับแอดวานซ์
ในหลักสูตร “วิชาการใช้ชีวิตระดับสูง” ต่อไป
๓.
แบบฝึกหัดของ “วิชาการใช้ชีวิต”
คือ การได้ลองผิดลองถูกในการเลือกทางชีวิต
การวางแผนดำเนินชีวิต และการบริหารชีวิต
ไม่มีอาจารย์ผู้สอนคอยประเมินผล
นอกจากตัวเราเอง
คือ การได้ลองผิดลองถูกในการเลือกทางชีวิต
การวางแผนดำเนินชีวิต และการบริหารชีวิต
ไม่มีอาจารย์ผู้สอนคอยประเมินผล
นอกจากตัวเราเอง
๔.
และสำหรับเราขณะนี้
นอกจากจะยังเรียนอยู่ใน “วิชาการใช้ชีวิต”
แล้วเรายังทำแบบฝึกหัดวิชาการใช้ชีวิตอีกด้วย
นอกจากจะยังเรียนอยู่ใน “วิชาการใช้ชีวิต”
แล้วเรายังทำแบบฝึกหัดวิชาการใช้ชีวิตอีกด้วย
ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ
และยังไม่ได้ทำ
ในสิ่งที่อยากทำ
นั่นเพราะมีหลายอย่างในชีวิต
ที่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดหวัง
พอใจแล้วที่ได้ทำในบางอย่าง
ถึงแม้จะมีอีกหลายอย่างที่ไม่ได้ทำ
ก็ตาม…
ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ
เราก็ยังมีโอกาสเสมอ
……..

เป็นอะไรมากไหมเธอ
อย่าเครียดนะ
ยิ้มกว้างๆ เข้าไว้ ^^