ระหว่างน้ำกับฟ้า…

ทำไมถึงเพิ่งมา เอาป่านนี้?

เคยไหม?…

ตามหาใครสักคนมาตลอดชีวิต
พบแล้ว…
กลับรู้สึกว่า….
ไม่อยากแตะต้อง
โลกของเขา…
ด้วยเหตุผลเพียงอย่างเดียว

“ฉันไม่มีอะไรเลยในชีวิต แม้แต่ ความหวัง”

ใช้สำหรับ “ใส่ใจ”

โลกที่เรา มองเข้าไป
กับโลกที่ใคร มองออกมา

บางครั้ง เหมือนกัน
บางครั้ง ต่างกัน

น้อยครั้ง เหมือนกัน
ส่วนใหญ่ ต่างกัน

 ใช้สำหรับ “วางใจ”

สำหรับใครบางคน

เป็นได้มากกว่าแค่ คนสำคัญ

และอาจเหลือแค่ คนรู้จักกัน

บางครั้ง คนเดียว
บางครั้ง หลายคน…

ขึ้นอยู่กับ – ที่ที่ถูก “วาง”
 

                                                                            เธอบอก
“ไม่ใช่คนที่ใช่ – ไม่ต้องรอ”

ฉันบอก
“แค่ขอ-เป็นคนมองดูอยู่ใกล้ๆ”

เธอบอก
“ไม่ต้อง-ไม่เป็นไร”

ฉันบอก
“ฉันอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเธอ”

เธอบอก
“อย่าเอาหัวใจไปผูกไว้กับตีนใคร”

ฉันบอก
“เธอเหยียบหัวใจฉันไว้ ต่างหาก”

เธอบอก
“อย่ารักใคร-รักให้มาก”

ฉันบอก
“ก็แค่อยาก-รักใครสักคน”

เธอบอก
“ไม่ใช่คนที่ใช่-ก็ไม่ใช่”

ฉันบอก
“ไม่ได้หวังอะไรมากมาย-กว่านั้น”

เธอบอก
“เราเป็นได้แค่เพื่อนที่ดีต่อกัน”

ฉันบอก
“เราจะเป็นเช่นนั้น ตลอดชีวิตเรา”

เธอบอก
“รักคนอื่นเถอะนะ-ได้ไหม”

ฉันบอก
“ไม่ยากอะไร ถ้าอยากทำอย่างนั้น”

เธอบอก
“ทำไมเราไม่เป็นแค่เพื่อนกัน”

ฉันบอก
“เพราะหัวใจของฉันเป็นของเธอ”

เธอบอก
“สักวันผมก็ต้องมีคนรัก”

ฉันบอก
“อีกไม่นานเกินไปนัก-ฉันรู้”

เธอบอก
“แต่ก็ยังยืนยันในความรักอยู่?”

ฉันบอก
“รับรู้ และจะไม่วุ่นวาย”

เธอบอก
“ตามใจ ก็แล้วกัน”

ฉันบอก
“จะไม่ทำให้ความผูกพัน หล่นหาย-
แค่ยกตีน ออกจากหัวใจ
แล้วฉันจะไปตามหาคนที่ใช่ ของฉันเอง”

ใจ เท่า ฟ้า
ฟ้า เท่า ใจ…
ไกล เท่า ฟ้า
 

ไม่ เห็น หน้า
ครุ่น คำ นึง…
ถึง เช้า-สาย
 

ไกล เท่า ฟ้า
ฟ้า ก็ ใกล้…
ใกล้ เท่า ใจ
 

เห็น ที่ กาย
ห่าง ที่ ใจ…
ไกล เท่า เดิม

ทั้งที่รู้ว่าอยู่ไกล…
แต่หัวใจนั้นไกลกว่า
ปีกบางกางทายท้า
ลม ฝน ฟ้า และ ผาหิน

จะบินให้สุดหล้า
ด้วยปีกกล้า แม้ไกลถิ่น
เพราะรัก จัก – โบยบิน
ข้าม แผ่นดิน ผืนน้ำ… ข้ามขอบฟ้า

จะไปยังฝั่งฝัน…
ด้วยมุ่งมั่น และฟันฝ่า
แม้สองปีกจะเหนื่อยล้า
แม้ท้องฟ้าจะกว้างไกล…

แต่ชีวิต คือ ชีวิต..
เพราะชีวิต มีไว้ “ใช้”
โดดเดี่ยว และเดียวดาย…
แต่หัวใจ ก็แกร่งพอ……./

ใจ ไป
ใช่อยาก
จะจากไป

เพราะใจ
ไร้ค่า
จึงกล้า ไป

ใจอยู่
ก็รู้
ไร้ความหมาย

ไม่รัก
แล้วอยู่
ได้อะไร

ตีจาก
ตายจาก
ต่างตรงไหน?

ท้ายแล้ว
หนึ่งคน
ก็ต้องไป

เหลือใคร
อีกคน
มีน้ำตา

…

พระจันทร์ตกน้ำ
ลึกไป
งมไม่ถึง

พระจันทร์บนฟ้า
สูงไป
เอื้อมไม่ถึง

พระจันทร์ในใจ
ซับซ้อนไป
หาไม่เจอ

รอคนที่ไม่เคยมี
หาคนที่ไม่เคยมา
เสียเวลาไหม…

บันไดไต่สู่ความรัก
สั้น ยาว สูง ต่ำ
เท่า เท่า กับ หัวใจ…

ดอกไม้ในกระถาง
จะมีใครบ้าง
อยากก้มชม ความงาม…

ทำร้ายหัวใจตัวเองทำไม
เมื่อใครคนหนึ่งไม่รัก
ใช่ว่าจะไม่มีใครรัก

โดดเดี่ยวในสายแดด
ร่ำให้ในสายฝน
หม่นเหงาในลมหนาว…

นาน…อีกกี่นาน…

หาคนที่ไม่เคยมี
รอคนที่ไม่เคยมา
ถ้าเป็นคนที่ใช่….

…ไม่เคยนาน…

1. ซ่อมใจ

เดินเดียวดาย
กลางสายแดดหนาว
หาร้าน… ซ่อมใจ

ใช้หัวใจมากไป
เลยต้องซ่อมใจ
ค่อนข้าง… นาน

ประตูใจบานใหม่
คงเปิดไม่ได้…
ถ้าบานเก่าปิดลงไม่สนิท

ไม่มีอะหลั่ย…
สับเปลี่ยนใจ
ที่ชำรุด….

2. ใจจมน้ำ

เราไม่ใช่คนรักกัน
มีแต่เขาเท่านั้น
ที่ถูกรัก….

ไม่เรียกว่า “อกหัก”
เพราะความรัก
เกิดขึ้นจากฝ่ายเดียว

หัวใจไม่ใช่ก้อนหิน
แต่รู้จัก… จมหาย
เมื่อถูก… โยนลงน้ำ

ความรักมีค่า
ไม่ควรเสียเวลา
กับคนที่ไม่รัก…

3. ณนนท์

คนเดียวที่ “ใช่”
และจากไป
เมื่อ “ไม่ใช่”

คนพิเศษ
คนสำคัญ
คนธรรมดา

เข้ามาในเวลาที่ไม่มีใคร
และเดินจากไป
ในเวลาที่อยากให้อยู่

โลกคู่ขนาน ชีวิตคู่ขนาน…
ความรักคู่ขนาน…
และเรา..ยัง “คู่ขนาน”

4. ไม่เหมาะกัน

เราถูกสร้าง
มาเพื่อ
เป็นฟ้ากับดิน…

เอื้อมสุดปลายมือ
ก็ไม่ถึง
แม้แต่เงา

นกกระจอก
บินสูง
ไม่ถึง เทวดา

เครื่องบิน
กับหมาน้อย
เป็นเพื่อนกันไม่ได้

——————–

ชีวิตของฉัน
ไม่ใช่เรื่องสำคัญต่อคนทั้งโลก

อย่าได้เสียเวลาไปกับมัน…

ความรักของฉัน
ไร้ค่าต่อใครทุกคน

อย่าได้สนใจมัน….

ความตายของฉัน
จะมาเยี่ยมเยือนในไม่ช้า

และมันก็มีค่าแค่ ฝุ่นในลม
เอกภพกว้างใหญ่
ฉันเล็กไป….
ไม่มีใครมองเห็น…………