สวัสดีทุกท่านที่ผ่านมา แวะมา หลงมา ไม่ได้ตั้งใจมา บังเอิญเจอ
ไหนๆ ก็มาแล้ว, โปรดลงชื่อไว้เป็นเกียรติกับเจ้าของบ้านสักนิด
เพื่อเป็นกำลังใจน้อยๆ ว่า อย่างน้อยก็มีคนเดินผ่านที่นี่อยู่บ้าง….
about me :
ใช้ชื่อ Chelie M. Harn Cooper เรียกเล่นๆ ว่า Chelie :
แรงบันดาลใจในการใช้ชื่อนี้ ไม่มี… แต่พอดีคิดชื่อนี้ได้ตอนสิ้นคิด
ดูๆ ไปแล้วก็เก๋ดี ใช้ชื่อประหลาดๆ ในโลกประหลาดๆ
เกิดปลายเดือนตุลา ปีขาล
มีนิวาสสถานในเขตพื้นที่ทหาร
อาชีพหลัก เป็นนักรบ- อาชีพที่ชอบคือ เขียนหนังสือ
สนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับ ”การเข้าถึงจิตใจมนุษย์”
บอกตัวเองเป็นกรณีพิเศษว่า “ไม่ถึงที่สุด อย่าเพิ่งหมดความอดทน”
มีหนุ่มๆ ในดวงใจคือ รงค์ วงษ์สวรรค์, หนุ่มเมืองจันท์,
บินหลา สันกาลาคีรี, นิ้วกลม, ประภาส ชลศรานนท์, กนกพงศ์ สงสมพันธ์,
มุราคามิ ฮารุกิ, วินทร์ เลียววาริณ และ อีกหลายคนที่เขียนหนังสือให้เราอ่าน
ติดต่อได้เสมอที่ magicdragon95@hotmail.com
สวัสดี Chelie
ไม่มีอะไรมากหรอก…
แค่แวะมาเติมกำลังใจให้อยู่ลำพังอย่างมีศิลปะต่อไป ก็เท่านั้นเอง ^__^
แล้วจะหมั่นมาเยี่ยมเยือน
ป.ล. เราจะเขียนคำนี้, Chelie, เป็นภาษาไทยอย่างไรดีนะ
เฌลี เฌลลี เชลี
และ “พี่เมกิ” ของนิ้วกลม
ปล. แต่ไม่ใช่ เชลซี นะจ๊ะ อิอิ
ที่นี่เป็นบ้านอีกหลังหรือเปล่าคะ
ถ้าใช่ก็อยากบอกว่า “บ้านสวย น่าอยู่” ค่ะ ^_^
จะแวะมาเที่ยวบ่อยๆนะคะ
ชื่อหนึ่งครับ แวะมาทักทาย เกิดปลายเดือนตุลาเหมือนกันเลยครับ อาชีพหลักยังไม่มีครับ เรียนหนังสือ และใช้ชีวิตเป็นอาชีพหลักอยู่ ชอบอ่านหนังสือเหมือนกันเลยครับ
แวะมาเยี่ยมครับ
blackdog เราไปบล็อคคุณแล้ว, แต่เม้นต์ไม่ได้อ่ะค่ะ
ขอบคุณที่ “แวะมาเยี่ยม” ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ตกแต่งบ้านได้น่าอยู่ทีเดียว ดูแล้วไม่รกและไร้สาระเหมือนบ้านของผม
ขอบคุณครับ
เดินผ่านเข้า+ออกบ้านหลังนี้มาสักระยะแล้วล่ะ
เป็นบ้านอีกหลังที่บรรยากาศน่าเข้ามาเยี่ยมเยียน
ดีใจทีได้รู้จักเพื่อนนอกวงการอีกคนนึงแล้ว
อยากบอกว่า…ขอบคุณมาก…
เพราะบ้านหลังก่อนของเมกิทำให้เรารู้จักนักเขียนในดวงใจมากขึ้น
ข้อมูลมากมายเลยล่ะ สมใจอยากมาก
ปล 1…เรามีนักเขียนคนโปรดร่วมกันหลายคนเลยนะ
ปล 2…เรามีกำลังใจมากมาย ให้กับใคร-ต่อ-ใคร รวมถึงเจ้าของบ้านด้วย
ปล 3…เรายินดีที่ได้รู้จักนะตัวเอง
ปล.3 ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันจ้ะ
ปล.2 ขอบคุณมากมายสำหรับทั้งหมด
ปล.1 โดยเฉพาะ “นิ้ว” ของน้องเอ๋
มี blogg ให้เราไปเยี่ยมบ้างมั้ย?
สวัสดีครับ แวะมามั่ง อยากหาความอบอุ่น
สวัสดีครับ
กระผมมิได้หลงทางเข้ามา แต่ตั้งใจมาเคาะประตูบ้านท่านโดยตรง
ขออนุญาตเก็บที่อยู่ไว้เลยนะครับ
อานันท์ ประทีฯ
สวัสดีครับ
ผมแวะเข้ามาบ้านคุณอีกครั้ง สายตาสอดส่ายไปเห็นที่อยู่ของ คุณนิติกุล หรือคุณเอ้
ถามนิดว่า คุณดาริฯ รู้จักเป็นการส่วนตัวไหมครับ เพราะ คุณเอ้ นี่เป็นกรรมการสิทธิมนุษยชน ซึ่งเพื่อนสาวของกระผมคนหนึ่งก็เป็นกรรมการฯ- เป็นลูกน้องคุณเอ้
ผมเองไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว แต่เคยพบปะหน้าบ้างที่ธรรมศาสตร์ คุณเอ้ไปเล่นดนตรีที่นั้นกับผองเพื่อน อีกทั้งอัลบั้มชุดแรกของเขานั้นกระผมเคยหยิบมาฟังก่อนนอน, ผมว่า น้ำเสียงของเขาละม้าย อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง- แปลกดี, บทเพลงน่าชื่นชม
ด้วยมิตรภาพครับ
พอดีมีเพื่อนแนะนำ blog นี้เลยเข้ามาทักทายด้วยค่ะ ตอนเข้ามาเหลือบไปเห็นปูน้อยซุกซน
กำลังเดินเล่นอยู่หน้าบ้านคุณ (น่ารักดีค่ะ) มีบรรยากาศแบบ long beach
อยู่รอบโต๊ะทำงาน อยากเร่งวันเร่งคืนแพ็กกระเป๋าออกเดินทางไปพักร้อนเสียจริง
หลังจากแวะเที่ยวโตนเลสาป พอดีเมื่อคืนนี้เพิ่ง (กัมพูชา)
กะพริบตาเดียว ออกจากตัวหนังสือของคุณนิ้วกลม (หนุ่มในดวงใจเหมือนกัน)
เราคอเดียวกันเลยนะคะ … เอ๊ะ เหมือนดิฉันเองจะรู้จักคุณอานันท์เหมือนกันน่ะค่ะ
ได้ข่าวว่าเป็นทั้งนักเขียน และนักล่ารางวัล … (จากที่เคยได้เข้าชม blog)
-จัดการเรื่องราวในหัวข้อ “การตามหาใครสักคน” ให้คุณอานันท์ ประทีฯ เรียบร้อย และตอนนี้หวังว่าคงจะรู้จักกับคุณเอ้แล้ว,
-คุณ Cinderella ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ, ปูลม เป็น ศิลปะแห่งการอยู่โดดเดี่ยวค่ะ ( Art of being alone) เราชอบกัมพูชาพริยตาเดียว มากกว่าสมองไหวในฮ่องกง (แอบนินทา)
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมา และทักทายค่ะ
สวัสดีครับ
เจ้าไปเดินเล่นที่ไทยไรเตอร์ พบ “คิดถึงโรงเรียน (คน) ตาบอด”
อ่านแล้ววังเวงใจ ผมตอบไว้ในนั้นนะครับ
ด้วยมิตรภาพ
ป.ล.
ผ่านตาแว่วๆ ว่า ดาริ เป็นเจ้าแม่ ไทยไรเตอร์ :-p
โหว, เจ้าแม่เลยเรอะ – ไม่ล่ะมั้ง คำนั้นมันดูเป็นเกียรติเป็นศรียังไงพิกล เราเป็นแค่สมาชิกไทยไรเตอร์ผู้แก่ชรา มากกว่า ^__^
ปล. หลายบทความเราเอามาแปะไว้ที่นี่เหมือนกัน
สวัสดีครับ เฌลลี
ผมหลงทางเข้ามาที่นี่ ไม่ตั้งใจแต่ก็เหมือนตั้งใจ ไม่รู้สิบอกไม่ถูก
แต่ที่บอกได้จริงๆ ก็คือ เมื่อเข้ามาแล้ว รู้สึกชอบใจ
และหลังจากนี้คงตั้งใจเข้ามาหาจริงๆ (ตอนนี้ขอเดินชมบ้านให้ทั่วก่อนนะครับ)
“กาลเวลามักพรากหลายสิ่งไปจากเราเสมอ แต่ก็กาลเวลาอีกนั่นแหละ ที่นำเอาสิ่งแปลกใหม่มาสู่ชีวิตเราด้วยเช่นกัน”
หลง-แวะ เข้ามาแล้วครับ ทางออกอยู่ไหน
แฮ่ม, ยินดีต้อนรับค่ะพี่น้อง ไหนๆ ก็เดินหลงเข้ามาแล้ว จะรับอะไรหน่อยไหม? เจ้าของบ้านโปรดปรานกาแฟร้อนหอมๆ กับบานาฟฟี่เค้ก ไม่ทราบว่าผู้มาเยือนสนใจจะรับอะไรเพิ่มไหมคะ อุ๊บส์…. ลืมไป นั่นมันเจ็ดสิบเอ็ดนี่นะ – -
สวัสดีครับ
เข้ามาทักทายและเยี่ยมเยือนครับ…
อืมม์…ความฝันอย่างหนึ่งของผมก็คือ อยากมีหนังสือสักเล่มเป็นของตนเองอะครับ…
จึงเรียนถามถึงแนวทางและจุดเริ่มต้นของการมีหนังสือเป็นของตนเองครับ
ขอบคุณครับ
ระหว่างนี้
เปลี่ยนงาน
เปลี่ยนบ้าน
และ ปรับตัว…
สักพักทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะ ปกติ
แล้วจะกลับมาตอบคุณข้างบนอีกทีค่ะ
ไหนๆ ก็หลงเข้ามาละ
ลงชื่อซักนิดด
พร้อมกับทักทายว่า สวัสดีครับ
ผ่านมาจริงๆ ด้วยค่ะ เลยขอทิ้งข้อความเป็นกำลังใจให้ สวัสดีค่าาา
ปล. จริงๆ ผ่านมาแล้ว save link ไว้ใน blogsurfer เพราะว่ายังไม่มีเวลาอ่าน แต่เห่อ WP ที่เพิ่งลองเข้ามาใช้ได้สองวัน และเห็นว่า คนไทยเล่นเยอะดี แล้วก็น่าสนใจ เลยเก็บเอาไว้อ่าน ไว้แวะมาอ่าน เมื่อส่งรายงานแล้ว..
มาทักทายและลงชื่อค่ะ เฌลลี
แล้วก็จะเข้ามาบ่อยๆ เข้ามาอ่านเรื่องดีๆ
ขอบคุณพ่อแม่พี่น้องที่แวะมาทักทายกันเรื่อยๆ นะคะ โดยเฉพาะ “แฟนเก่า” (คนข้างบนน่ะ) จำไมได้นะเนี่ยว่าใคร เรียก “ดาริ” เนี่ย มีที่ไปที่มาไม่เยอะหรอกน่า…. อิอิ
ดีจัง, ไม่เหงา ^____^
หวัดดีคะ พี่chelie (ขอเรียกพี่นะคะ)
หลงเข้ามาค่ะ
แต่เป็นแควนอีกบ้านนึงมานานแล้ว (อ่านอย่างเดียวคะ)
เห็นรูปแล้วคุ้นๆ + ไล่อ่านหัวข้อทางขาวมือ อืม…ใช่เลย
เข้าทักทายคะ แล้วจะเข้ามาบ่อยๆ
ปล.เรามีคนในดวงใจตรงกันนะคะ โดยเฉพาะเจ้าของบ้านพักฯ
สวัสดีค่ะ
บังเอิญผ่านมาจากบล็อคของคุณ myfreezer เข้ามาครั้งแรกก็แอบดีใจคิดว่าจะกลับไปนั่งอ่านเรื่องในบล็อคนี้ที่บ้าน ^^
เดี๋ยวจะกลับไปค่อยๆ นั่งอ่าน นั่งซึมซับค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักในวันเมฆครึ้ม ..
อาจเหมือนบังเอิญเข้ามา…
แต่ใครจะรู้
เพราะแม้ไม่ใช่ความตั้งใจของเรา….ก็อาจเป็นความตั้งใจของใคร
ชอบหลายเรื่องที่เขียนค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยือน
“อยู่ด้วยกันไปนานๆ เด้อค่ะ”
เข้ามาด้วยความตั้งใจ แม้จะยังงงๆ ว่าตกลงจะเรียกว่าพี่ดาริ หรือว่า พี่เฌลลีดีนะ
ติดตามงานเขียนอย่างภักดีเจ้าคะ
อ้อ พี่คะ หนูมีเมลล์สองอันน้า แหะๆ
สวัสดีค่ะ
บังเอิญผ่านมา
อยากผ่อนคลาย
ให้หายกังวล…
สวัสดีครับ
หลงเข้ามาครั้งหนึ่ง แต่หลังๆนี้ตั้งใจแวะ
ชอบหลายเรื่องที่เขียนครับ
สวัสดีค่ะ ชอบบล็อก ชอบเรื่องสั้นที่คุณเขียน และชอบมูราคามิค่ะ
มาเยี่ยมเหมือนกัน รู้สึกว่าจะคับห้องแล้วหนา
สนใจ “จิตใจมนุษย์” เหมือนกัน
โดยเฉพาะ “หัวใจ” และเลือดสดๆ เหอๆ
http://picass.wordpress.com
อุ๊ปป ปีขาล เสือเหมือนกันเลยย แต่ผมมันเสือขี้ร้อนนน
ครั้งนี้ตั้งใจแวะมาค่ะ ไว้จะแวะเข้ามาเยี่ยมบ่อยๆนะ
อืมมมมม.น่าจะเป็นคนช่างรู้สึกเหมือนกัน คงได้เจอกันบ่อยๆครับ
ผ่านไปผ่านมาก็หลายรอบอยู่ แต่ไม่ยักรู้ว่าเป็นบล็อกของพี่
มาช้ายังดีกว่าไม่มาเนอะ :]
ได้อะไรดีๆจากที่นี่เยอะเลยค่ะ………แล้วจะแวะมาบ่อยๆนะค่ะ
ไม่ไช่คนชอบอ่าน แต่ต้องอ่านเพราะอยากรู้(เรื่องชาวบ้าน) แล้วบังเอิญผ่านมา ไม่ได้อะไรที่ต้องการรู้แต่แรกเลยซักกะอย่าง แต่กลับได้เรื่องราวที่อยากรู้เพิ่มขึ้นไปอีก ฮา…..อืมอีกอย่างเกิดปีเดียวกันนะ เออแล้วมันเกี่ยวอะไร แค่เกิดปีเดียวกันไม่เห็นแปลก
ประตูบานเดียวกันสิ่งที่อยู่ด้านหลังของประตูมิได้นำไปทางเดียวกันทุกครั้งขึ้นกับว่าตอนนี้คุณอยู่ด้านไหน
อ๊ะๆ ไม่ต้องเลยเราไม่มีชื่อภาษาอังกฤษไม่ต้องแปลให้นะ
……… ยินดีที่ได้รู้จักนะ นะ นะ …เสียงก้องสะท้านมาจากอีกด้านของประตู(ห้องส้วม)….
สวัสดีค่ะ
เข้ามาเจอจากการคลิกลิงก์ในอีกบล็อกหนึ่ง
มาถึงก็มานั่งอ่านบันทึกกับเรื่องสั้น จบไปแล้วหลาย entry
คุณเขียนได้โดนใจเราดีค่ะ
สวัสดีปีใหม่เชลี่!
พึ่งได้แวะเข้ามาใน blog นี้ครับ อ่านแล้วรู้สึก ชอบ ครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม จะแวะเข้ามาบ่อยๆครับ
ผมเป็นคนที่มีเรื่องอะไรหลายๆอย่างในหัวครับ แต่ยังหาวิธีนำมันออกมาใช้งานไม่ได้ดีเท่าไหร่ครับ สงสัยต้องศึกษาอีกมาก และเวปนี้ก็ให้อะไรผมหลายอย่างเลยครับ ขนาดอ่านไปนิดเดียว ถ้าอ่านต่ออีกคงได้อะไรมากมายกว่านี้อีกครับผม
ขอบคุณที่เขียนอะไรโดนๆมาให้อ่านครับ
คุณ chelie สนใจช่วย the radio ไหมครับ
http://savetheradio.wordpress.com/
หากคุณชอบฟังรายการ 1 ชื่อของคุณจะช่วยสถานีวิทยุดีๆ ไว้ได้
ขอบคุณครับ
จะบอกว่าหนุ่มๆ ในดวงใจ เหมือนกันทุกคนเลย ยกเว้น รงค์ วงษ์สวรรค์ และ มุราคามิ ฮารุกิ ที่ยังไม่เคยได้สัมผัส
อยากแถม น้าชาติ น้าทิวา และคุณพี่จำลอง ฝั่งชลจิตร ที่ชอบเหมือนกัน
อ้อ ขบวนการเฉลียง และ ถาปัด จุฬา เราน่ะเป็นสาวกโดยแท้
:]
(ท้องฟ้าสดใส หัวใจหม่นหมอง วันๆเหมื่อมอง สมองชินช้า วาจาใครกล่าว ไม่เอาใส่ใจ ปล่อยเลื่อนลอยไป ชีวิตใครชังทำ ทนช้ำเรื่อยไป ก็ใจทำเอง)
เป็นคนนึงที่บังเอิญหลงเข้ามาเหมือนกันค่ะ
และจะขออนุญาตหลงเข้ามาบ่อยๆนะคะ
เออ…บังเอิญพลัดหลงเข้ามาขอรับ
ยินดีที่ได้เข้ามาจิบน้ำชาภายใต้ชายคาของท่าน
โอกาสหน้าจะแวะมาเยี่ยมใหม่อีกครา…
ถ้าท่านมีโอกาสเดินทางอีกครั้ง…ก็โปรดแวะทักทายที่พักริมทางของกระผมได้
ที่ http://imaim.wordpress.com >> มันเป็นที่เล็กๆที่ไว้หยุดพักยามอ่อนล้า
และอีกบล็อกหนึ่งก็ http://2art.wordpress.com >> เอ่อ…อันนี้เอาไว้พักสายตาก็แล้วกัน
เจอกันเมื่อชาติต้องการ
โอ๋ อิ่มเอม
พลัดหลงมาอ่าน….กำลังหา “แมงกะพุนถนัดซ้าย”….
เมื่อ อ่าน BLOG แล้ว ชอบ และ จะติดตามต่อไป
.
.
.
เข้ามาอ่านกี่ครั้ง
จากมุมไหนของโลก
ก็..
ชอบทุกที ที่ได้ผ่านทางมา
อ่าน
.
.
ขอบคุณอารมณ์ละไมๆ
ที่เขียนออกมาให้อ่าน
นะคะ.
.
.
หลงแวะเข้ามา
เลยขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยคนนะคะ
หลงเข้ามาเพราะความเหงา และคงจะกลับออกไปด้วยความโปร่งเบาในใจ
ดีใจที่ได้เจอค่ะ อาจจะได้หลงเข้ามาบ่อย ๆ นะคะ
จากประตู….มาเยียมเยือนถึงชานบ้าน
จำกันได้นะคะ…..